Leergang Communicatie voor het onderwijs meer informatie

Tekst zoekt hart

Als nieuwe communicatiespecialist/tekstschrijver bij HFCM Communicatie is het natuurlijk mooi om mezelf even voor te stellen door iets te schrijven over mijn grootste passie: schrijven. Maar voor ik daar kom, even de ‘standaard’ introductieversie: ik ben Marieke van der Hoek, al meer dan 20 jaar werkend binnen het vakgebied communicatie. Als ik mezelf omschrijf, gebruik ik woorden als: enthousiast, gedreven, met oog voor detail. Hoewel kloppend, zijn dit toch geen hele persoonlijke kenmerken. Daarom gebruik ik dan ook liever termen als:
• betrokken; ik voel mij zeer betrokken bij het product, de dienst, de organisatie
èn de personen waarmee en waarvoor ik werk.
• samen; in mijn visie wordt een opdracht pas een succes als we samen denken,
samen werken en samen achter de opdracht staan.
• fris; ik kies niet voor gebaande paden maar overweeg alle mogelijkheden.
Natuurlijk zijn vele wielen al eerder uitgevonden maar ik wil dat mijn wiel fris klinkt en klopt. Hoe ik dat doe? Laat me je meenemen in mijn verhaal over hoe ik een nieuw blog of artikel tot leven breng!

Tekst zoekt hart
Wat ik niet heb is de tijd om uren na te denken over dit stukje. Wat ik ook niet heb is inspiratie. Onmogelijke combinatie. Herkenbaar? Er moet iets geschreven worden: een maandelijkse column voor het intranet, het beloofde artikel over jouw expertise of een blog. Vaak zijn we uren bezig te zoeken naar een geschikt onderwerp of spetterende openingszin.
De belangrijkste schrijfles die ik ooit geleerd heb, zorgt ervoor dat ik deze druk nooit meer voel. In een klooster, tijdens memorabele schrijflessen van Geertje Couwenbergh. Die les had zeker geen betrekking op schrijfwijze, opbouw of d’s en t’s. Dus niet op het ‘hoe’, maar op ‘kunnen’. Kán je schrijven is de centrale vraag. Dat ‘kunnen’ heeft betrekking op het letterlijk gaan zitten, pen en papier pakken of laptop opstarten, en schrijven. Niet nadenken, aan de slag. En dat is eigenlijk iets wat iedereen in potentie kan. Natuurlijk heb je dan niet direct de slag te pakken. Ook bij mij, met mijn 20-jarige schrijfcarrière, eindigden de eerste pogingen daartoe in achteraf onleesbaar gebrabbel. Heel vervelend trouwens als je vanuit cursusverband die tekst vervolgens aan medecursisten moet gaan voorlezen. Maar dat terzijde.
Na een paar dagen kwamen er daadwerkelijk zinnige teksten op papier! Die zomaar ook ergens over bleken te gaan. Gewoon door niet na te denken waarover je wil schrijven, ontstaan er mooiste hersenspinsels. Soms daadwerkelijk bruikbaar voor zakelijke toepassing, vaak ook geschikt als blog of privé notities.
Vanuit je eerste impuls schrijven pas ik inmiddels overal toe. Zowel zakelijk als privé. Het zorgt voor eerlijke teksten die daadwerkelijk aankomen omdat ze niet bedacht zijn, maar ontstaan zijn. ‘Tekst zoekt hart’; dat principe past mij heel goed. En het past niet alleen bij mij, maar ook heel erg bij HFCM. Communiceren vanuit de impuls, maar met hoofd en hart nauw betrokken.
Terug